De Evensong in de Sint-Joriskerk is een zogeheten Choral Evensong, de teksten worden voor het grootste deel gezongen. De liturgie is opgebouwd uit een aantal samenhangende delen:

• Aanvang
• Psalmgebed
• Schriftlezingen
• Gebeden
• Afronding

De gebeden lopen als een rode draad door deze opbouw en bepalen daardoor ook het karakter van deze diensten. Het gaat om preces – gebeden en responses – acclamaties. Deze gebeden hebben een vaste (gezongen) tekst. Preces en responses wisselen elkaar af: op het korte gebed volgt steeds een bevestigend of aanvullend ‘antwoord’. Dat ‘heen-en-weer-golven’ is een van de kenmerken van de Evensong.

Naast deze lijn van gebeden zijn er de volgende vaste elementen:

• Psalmgebed – een of meer meerstemmig gereciteerde psalmen (chant), na de preces;
• Schriftlezingen, gecombineerd met Magnificat en Nunc Dimittis, na het psalmgebed:
  • Eerste lezing – uit het Oude Testament;
  • Magnificat, de Lofzang van Maria, gezongen door het koor;
  • Tweede lezing – uit het Nieuwe Testament;
  • Nunc Dimittis, de Lofzang van Simeon, gezongen door het koor;
• Geloofsbelijdenis (gezongen);
• Anthem: een koorwerk, passend bij de psalmen of lezingen van de dag, na de responses en collects;
• Voorbede (gesproken);
• Hymns, samen met alle aanwezigen. Meestal twee, een bij de opening en een aan het einde van de dienst voorafgaand aan de Zegen.

Behalve in de opbouw van de gebeden in preces en responses kan er in een Choral Evensong nog een golfbeweging hoorbaar zijn. Zeker in Engelse kathedralen is dat zo omdat het koor daar in twee helften staat opgesteld, de een aan de noordzijde, de ander aan de zuidzijde. De Psalmen worden dan vaak door beide koorhelften afgewisseld.
De ene helft – aan de kant waar de cantor of dirigent staat – zijn de cantoris, de andere helft – aan de kant waar de dean (de belangrijkste geestelijke van de kathedraal) zit – de decani.
In Nederlandse kerken ligt dit meestal lastiger, omdat de opstelling in de kerk heel anders is.

Rond 1980 worden de eerste Evensongs in Nederland gehouden, buiten de context van de Anglicaanse kerk. Ze blijken zeer populair. ‘Dat is opvallend, zeker in een tijd waarin het kerkbezoek op zondagmorgen afneemt, constateert Hanna Rijken (www.hannarijken.nl) in haar boek ‘De Choral Evensong in de praktijk’. Ze schrijft: ‘Er komen mensen uit de hele breedte van de kerk naar de Evensongs toe, maar ook veel mensen die op zondagmorgen niet meer naar de kerk gaan. Als redenen om te gaan worden onder meer genoemd: de verstilling, de schoonheid, de ervaring van heiligheid en ‘opgetild worden’ en de verbinding. ‘Een vluchtheuvel in het bestaan’ (p. 13).